Neem 
)
Als je door Cuba reist, kom je overal het gestileerde zwartwitportret tegen van Che Guevara. Een vastberaden kijkende krijger met een baret op met een ster, een dunne snor en woeste haren. Geschilderd op muren, gedrukt op canvas propagandadoeken, op Cubaanse munten en bankbiljetten, en als enorm metalen kunstwerk op de muur van het Cubaanse Ministerie van Binnenlandse Zaken op het Plaza de la Revolución. Hier lees je meer over El Che, het symbool van Cuba.
Wereldicoon
Che heb je vast ook buiten Cuba gezien. Niet alleen op leuke Cubaanse toeristensouvenirs, van koelkastmagneten tot schilderijen en tassen; hij is wereldwijd ook het symbool van revolutie en strijd tegen onderdrukking. Op rode T-shirts bij Europese muziekfestivals, op sigarendozen bij taxfree tabakswinkels op vliegvelden, op vlaggen bij protesten in Mexico, en als bumpersticker op krakkemikkige vrachtwagens in Indonesië: zijn portret Guerrillero Heroico, de heldhaftige guerrillastrijder, zou zelfs de meest iconische en meest bekende afbeelding ter wereld zijn.
Revolutie-arts
Voordat Alberto Korda, de hoffotograaf van de Cubaanse Revolutie in 1960 de foto nam waarop die afbeelding is gebaseerd, sloot Argentijn Ernesto Guevara de la Serna zich in 1955 aan bij Fidel Castro’s rebellenleger. Cuba bevrijden van de door de Verenigde Staten gesteunde dictatuur van generaal Batista was het doel. Van zijn nieuwe Cubaanse kameraden kreeg hij zijn (bij)naam: Argentijnen spreken vrienden namelijk vaak aan met “Che”. Opgeleid als arts, koos Che tijdens de zware guerrillastrijd al snel voor de wapens en werd hij Comandante, revolutionaire leider.
Minister Che
Op 1 januari 1959 was de strijd voorbij: de rebellen gaven Cuba terug aan de Cubanen. Met ingrijpende maatregelen, vaak met een socialistische of communistische basis, hervormden Che Guevara, Fidel en Raúl Castro het eiland, vrijwel altijd gekleed in hun groene legeruniformen. Guevara was onder andere minister van Financiën. Een grappig voorbeeld van zijn revolutionaire stijl is dat hij als minister de nieuwe Cubaanse bankbiljetten ondertekende met simpelweg “Che”.
Als een soort ambassadeur van de Cubaanse Revolutie reisde Che ook de wereld rond, nog steeds in uniform en vaak met een dikke Cubaanse sigaar in zijn mond. Van Burma tot Mali, en naar de Verenigde Naties in New York.
Dood in Bolivia
Na vijf jaar wereldaandacht verdween Che ineens. In 1965 ging Guevara in het geheim naar Congo, om daar zonder succes te helpen in de opstand tegen de regering. In 1967 bleek dat hij gekozen had om zijn guerrillastrijd voor “de bevrijding van Latijns Amerika van het Noord-Amerikaanse imperialisme” in Bolivia verder te voeren. Ook dat mislukte: op 9 oktober 1967 vermoordde het Boliviaanse leger Che, een dag nadat hij gevangen was genomen.
Che leeft!
Dat Che zo’n zestig jaar later nog steeds voortleeft, is geen geheim. Maar niet alleen in tientallen boeken en in alle dingen die je hierboven hebt gelezen. Vraag Cubanen op je Cubareis naar hem, en je zult horen dat Che nog steeds enorm geliefd is. “Een echte revolutionair, die het beste wilde voor ons, en een buitengewoon mens”, hoorden wij regelmatig. Viva El Che!
Tags: Cuba, Cultuursnuiven