Neem 
)
Bij een duik in het superheldere water rond het eiland Grand Bahama, is haaien zien vrijwel gegarandeerd. Geen duikschool zal dat letterlijk zo zeggen, maar wij kwamen echt elke duik haaien tegen. Misschien wel de meest bijzondere duikervaring van de Bahama’s is shark feeding dive.
Jaws
Unexso, de duikorganisatie die deze unieke ervaring aanbiedt, is een van de oudste duikscholen ter wereld en een pionier in het duiken met haaien. Schrijver Peter Benchley haalde er zijn duikbrevet en zag er zijn eerste haai. Dat zou zomaar de inspiratie geweest kunnen zijn voor zijn boek Jaws, basis voor de filmklassieker met dezelfde naam…
Naar de haaien
Die gevreesde grote witte haai zien we niet, maar het wemelt wel van de Caribische rifhaaien, zien we, klaarstaand om vanaf de boot het water in te springen. Prachtige zwarte silhouetten – ronde kop, taps lijf, puntige zijvinnen en lange staartvin – zwemmen in de lichtblauwe diepte. Wel even slikken, het idee dat je daartussen gaat duiken, maar met een ferme commandostap plonsen we toch naar de haaien.
Metalen man
Met ontspannen vinslagen, en meerdere haaien in ons zicht, zweven we naar de plek in het zand waar de ervaren staf van Unexso al klaar zit. Zij hebben duidelijke instructies gegeven. Schouder aan schouder aaneengesloten op je knieën naast elkaar zitten, duikvest leegmaken van alle lucht, geen plotselinge bewegingen maken, rustig doorademen, en vooral: genieten van het schouwspel op vijftien meter onder water! Met een metalen tube en een dunne grijpstaaf verschijnt de ceremoniemeester: de haaienvoerder in zijn beschermende pak, helemaal van metalen ringetjes gemaakt.
Haaienvoer
In een mum van tijd is hij omringd door zo’n vijftien Caribische rifhaaien van anderhalf tot twee-en-een-halve meter; een grijze kluwen van brede haaienbekken, zwartgepunte vinnen en witte buiken. Drie meter voor ons voert hij de dieren stukken vis uit de koker. De haaien draaien overal om hem, en dus ook om ons heen. Zilveren horsmakrelen met gele staarten en geelvinbarbelen zwemmen mee, hopend op een visrestje. Twee indrukwekkende haaien hebben grote haken in hun mondhoeken, één nog met een stuk vislijn. Het is een waanzinnig spektakel. De spanning en zenuwen vooraf zijn vervangen door opwinding. Een haai zwemt met open bek op ons af, kijkt indringend, ziet dat we geen eten hebben (of zijn?) en draait weg, dertig centimeter voor ons. Een andere haai doet dat even later ook, maar zijn staartvin raakt een mensenbuik. Wauw!
Haai aaien
Als onze stoere haaienvoerder de neus van een haai masseert (ja, echt!), lijkt het roofdier in slaap te vallen. Voorzichtig brengt hij de slapende rifhaai naar ons toe. Wij mogen het dier namelijk aaien! Het voelt veel zachter dan het schuurpapier van een stuk dode haaienhuid.
Haaien-rattenvanger
Na twintig minuten is de vis op. De haaienvoerder loopt als een soort haaien-rattenvanger weg over de zeebodem, in zijn glimmende pak, met een sliert zilveren en grijze vissen en haaien achter zich aan, een enorme tandbaars, een eenzame luipaardhaai en een dikke groene murene en ons achterlatend. Wat een ongelofelijke superduik!
