Neem 
)
In Malé, de drukke hoofdstad – en ook het hoofdeiland – van de Malediven, bezoeken we de interessante kleine vismarkt, vlak aan de vissershaven en het prachtig blauw gekleurde oceaanwater. Hier wordt verse vis verkocht en verwerkt voor vrijwel alle circa tweehonderd bewoonde eilanden, en de ongeveer honderd resorteilanden van de Malediven.
Bootjes in het blauw
Een gehavende streep grijs beton loopt een stukje het eindeloze blauw in. Aan de pier van de kleine vissershaven liggen vissersbootjes aangemeerd. Sommigen een open sloep met een bescheiden buitenboordmotor, anderen met een kleine kajuit. Donkerbruine vissers koken op hun boten rijst, groenten en vis. Die vis hebben ze vanmorgen gevangen op zee, en voor het grootste deel op de kade gezet voor de verkoop.
Wahoo
In een loods aan die kade is de groente- en fruitmarkt, waar ook gedroogde en gerookte vis verkocht wordt. Een serieus kijkende man biedt ons vriendelijk een stukje van een brede goudgele plak wahoo aan, ook bekend als mahi-mahi of dorado. Een lichtzoute smaak, lekker! De verkoper knikt tevreden als we hem dat vertellen, tussen zijn gevarieerde voorraad repen, plakken en brokken droge tonijn.
Tonijnvarianten
Op de vismenu’s in de Maldiven zagen we al allerlei varianten lekkere tonijn – en we proefden ze natuurlijk graag. Ook op de vismarkt van het eilandenrijk, honderd meter van de fruitmarkt, is tonijn met afstand de hoofdmoot van de activiteiten. Met een rubberen band slepen sterke mannen blauwe tonnen vol grote geelvintonijn, naar het halfopen gebouw. Glimmende donkergrijze rompen met gele stekelachtige rugvinnetjes steken er bovenuit. Bakken met kleinere bonito-tonijnen volgen.
Vier dollar
We zien een paar verkopers van rifvissen en andere zeevis, maar de tonijndominantie is duidelijk, en die vis is verrassend goedkoop. Een jonge man vertelt trots: “Vier dollar per kilo, en deze weegt zo’n vijf kilo”, over de mooie stevige bonito in zijn hand. “Als zij klaar zijn, heb je ongeveer vier kilo vis”, wijzend naar de fileerders achter hem.
Fileren voor roggen
Je kan je hele vis namelijk ook panklaar laten maken. Je haalt dan een nummertje bij een formica tafeltje. Wordt je nummer opgeroepen, dan geef je je aankoop aan de mannen met scherpe messen achter een lang betegeld aanrecht met kraantjes. Zij fileren je vis met jaloersmakend vakmanschap. Graten, vinnen, kop, en ingewanden worden weggesneden. Als je wilt, neem je die visresten ook mee naar huis. Doe je dat niet, dan zijn de roggen je dankbaar. Aan het einde van de marktdag, rond vier uur ’s middags, gaat het visafval namelijk aan de oceaankant van de haven ‘overboord’, waar die mooie dieren dat makkelijke maaltje al opwachten.
Boeiende handel
Wij bekijken de handel van een afstandje: de visaanvoer, de presentatie in betegelde bakken met ijs en water, het nathouden van de koopwaar, en de prijsonderhandelingen tot ‘goed voor koper en verkoper’. En vooral de vaardigheid waarmee de fileerders in rap tempo en haast achteloos alles, van een kleine rifvis tot veertig kilo tonijn, ontleden. De vismarkt van Malé is boeiend!
